بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
Hal qiluvchi so‘z: Insoniyat uchun rabboniy hidoyatdan o‘zga hayot yo‘q
Insoniyat ojizlik, zaiflik va qoloqlik olovida jizg‘inak bo‘lmoqda, bu uni o‘ziniki bo‘lmagan narsalarga ko‘z olaytiradigan va qonunchilikda Alloh Subhanahuning haqqiga tajovuz qiladigan kimsaga aylantirdi. Oqibatda, u goh farzand ko‘rishni oldini olish haqida qonun qabul qilsa, goh inson tabiatini go‘yo unutgandek bu qonunni jamiyat hayoti uchun shart qilib qo‘ymoqda. Vaholanki, insonning parvardigori va xoliqi insondagi bu tabiatni uning bor bo‘lishi uchun zarur bo‘lmish instinkt bo‘lishiga qaror bergan. Shu tabiatga ko‘ra, u nikohlanishga, farzand ko‘rishga va yer yuziga voris qilingan inson sifatida o‘zining navi-naslini saqlab qolishga harakat qiladi. Anavi davlatlar esa, jamiyatga sof moddiy nazar bilan qarab, insoniyatning bu sayyorada omon qolishini iqtisodiyotning holati va taraqqiyotiga bog‘lab qo‘yishmoqda. Agar iqtisod orqaga ketib, to‘lanishi kerak bo‘lgan ish haqlari oshib, ishchi kuchi kamayib ketsa, bunday holatda bugungi davlatlar naslni ko‘paytirish va aholi sonini oshirishni zarurat deb bilib, buni qonun bilan rag‘batlantirishadi va o‘z xalqlariga minnat qilishadi. Ular buni xalqning foydasi uchun emas, balki milliy mahsulot ishlab chiqarishni oshirish uchun qilishadi. Bular xuddi Fir’avnga o‘xshaydi. Chunki Fir’avn ham o‘z qavmini pastga urib, o‘zini ularga iloh qilib ko‘rsatgan va senlarni yashash huquqi va ehtiyojlari bilan ta’minladim, buning uchun menga sajda qilishlaring kerak, degan va qavmi unga g‘ofillik bilan itoat qilgan edi… U bir tog‘ut bo‘lib, agar unga tiz cho‘kib-itoat qilishmasa, uning qudrati hech qanday ahamiyatga ega bo‘lmasligiga aqllari yetmagan. Insonning qonun chiqaruvchi Alloh ekanini inkor etish bilan o‘ziga qarshi o‘zi jinoyat qilishi hamda o‘zining hamma ishlarini o‘zi boshqara olishga qodirman, degan xomxayol bilan yer yuzida takabburlik qilishi ham xuddi shunday.
Xulosa shuki, inson va insoniyat uchun rabboniy hidoyatsiz hayot yo‘q. Insoniyatning borligini va hayotini barkamol-benuqson qonunchilikkina himoya qiladi, yolg‘iz shu bilan ular farovonlik va saodatga noil bo‘ladilar. Bu shunday hayot bo‘ladiki, unda inson Alloh tomonidan o‘ziga in’om etilgan aql va imon ne’mati va insoniyatni muhofaza qilish uchun kelgan shariati yordamida koinotning xo‘jayiniga aylanadi. Shuning uchun uning eng zarur vazifalaridan biri jon, aql, naslni saqlamoq va ularga qaratilgan hujumlarni harom deb taqiqlashdan iboratdir. Islomning qarilikka nisbatan qarashiga kelsak, uni hech qachon dard yoki og‘ir muammo yoxud davlatga yuk, deb qaragan emas. Aksincha, olamlarga rahmat bo‘lib kelmish Rosulimizning
«لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يَرْحَمْ صَغِيرَنَا وَيَعْرِفْ شَرَفَ كَبِيرِنَا»
«Yoshi kichiklarimizga rahm qilmagan, yoshi ulug‘larimiz sharafini bilmagan kishi bizdan emas», degan so‘zlari ul zotning hidoyat yo‘llaridan bo‘lib qolgan. (Abdulloh ibn Amr G hadisi). Bunga mo‘minlar amiri Umar ibn Xattobning yahudiy qariyaga xitoban «Biz sendan yoshligingda jizya oldik, qariligingni zoye ketkazdik», degan mashhur so‘zlari va unga Baytulmoldan maosh tayinlaganliklari ham qo‘shimcha bo‘ladi. Xalifalik davlati mana shunday shariatni tatbiq qiladi va insonlarga rahmdillik, adolat va g‘amxo‘rlik bilan siyosat yurgizadi. Insoniyat kapitalizm zulmatidagi baxtsizlikdan qutulmog‘i uchun muhtoj bo‘lib turgan narsa mana shudir.
Roya gazetasining 2022 yil 25 yanvar chorshanba kungi 427-sonidan