بسـم الله الرحمن الرحيم
Putin noto’g’ri qadam tashlashligi oqibatida rus xalqini “botqoq”qa tortib ketmoqda (2)
Putinning bunday ahmaqona siyosatiga rus xalqini tamoshabin bo’lib kelganining asosiy sababi quydagicha deb bilaman: 1990 – yillarda SSSR parchalanishi oqibatida, Rossiya kelajakda qanday siyosat olib borish bo’yicha ancha vaqt ikkilanib yurdi. Chunki o’sha davrgacha kapitalizmni qoralab kelgan mafkura asosida ta’lim olgan ziyoli qatlamni kapitalizmga o’tib ketishi juda qiyin bo’ldi. Sotsializmdan voz kechgan, ammo kapitalizmni ham to’g’ri deb bilmaydigan Rossiya uchun ichki va tashqi ahvoli kundan kunga yomonlashib ketayotganini ko’rib turgan xalq ichki siyosatda davlat diktarurasiga rozi bo’ldi. Sovet ittifoqi davridagi hayotga solishtirib ko’rib, bizga tom ma’noda demoqratiya to’g’ri kelmaydi degan hulosaga borishgan, chunki 10 yil mobaynidagi erkinlik Rossiyani juda yomon oqibatlarga qarab torta boshladi: maktablardagi ta’lim izdan chiqqan, yoshlar o’yin-kulgiga mukkasidan ketib, har qanday razil ishlarga odatlangan, bangilik ommalashgan, ishchi kuch batamom alkagolizmga mubtalo bo’lgan, ishlab chiqarish izdan chiqib, zavod-fabrikalar qarovsiz qolgan va hokazo. Tashqi siyosatda esa, sharqiy Yevropa davlatlari Rossiya nufuzini quvib chiqardi. O’rta Osiyodagi davlatlar ham asta sekin undan qutilishga qarab ketayotganini ko’rgan rus xalqi, avvalgi SSSR davridagi holatini qumsab, bunga erishish uchun faqat qattiq qo’l siyosiy rejim kerak degan fakrga kelishdi. Tashqi siyosatda esa “Islom oyoqqa turmoqda, agar avvalgidek Islom siyosiy maydonga chiqib qolgudek bo’lsa, bizga yanada qiyin bo’ladi”, degan hayoldan kelib chiqib, Putinning ichki siyosatdagi diktaturasiga va tashqi siyosatdagi AQSh boshchiligidagi olib borilayotgan Islomga qarshi siyosatga qushilishiga rozi bo’ldi. Bundan tashqari bu siyosatga rossiyaliklarning ko’pchiligi, ya’ni 80 % idan ko’prog’i musulmon bo’lmaganligi sababli Islomga qarshi olib borgan siyosati ishning boshida qarshilikka uchramadi.
Tashqi siyosatda, AQShning zulmidan ezilib, undan qutilishga uringan Islom olamidagi siyosiylar ham Rossiyaga yaqinlashmadi. Islom Ummati, hatto butun olam Rossiyani vahshiy deb qarayotgan bir paytda, Putinning bu siyosati unga batamom o’zlarini topshirib qo’ygan O’rta Osiyo davlatlaridagi malaylarini ham juda og’ir ahvolga tashlab qo’ydi. Chunki bu malaylari 80-90 % i musulmon bo’lgan, o’z Islomini yaxshi ko’radigan xalqni boshqarishi kerak. Ularning Islomga qarshi siyosat olib borishlari xalq ichida qattiq noroziliklarga sabab bo’lmoqda. O’zbekinston va Tojikistonda qattiq diktatura bilan boshqarilayotganini guvohi bo’lmoqdamiz. Bu boshqaruv go’yoki “mina”ni bosib olgan insondek, boshqa tomonga qarab siljishi bilan portlaydigan qaltis vaziyatda ekani xech kimga sir bo’lmay qoldi.
Qirg’izistonda esa, Islomga qarshi siyosatda faqat xalq g’azabidan boshqa narsaga erishayotgani yo’q. Islomda ayollarning ko’chadagi kiyimi hisoblangan “jilbob” va ro’molga qarshi olib borayotgan siyosati bilan yoki hech kimdan haq olmay, har qanday tahdidlarga parvo qilmay, Alloh Taoloning rizoligi uchun Islomni tushuntirish ishlarini olib borayotganlarni qamab, qo’vg’inlik qilishi bilan hukumat xalqning noroziligiga uchramoqda. Ayniqsa, el juda yaxshi ko’rgan imomi Rafiq qori Kamolovni 2006 yili otib tashlashi va joriy yilda o’sha imomning o’g’li, imom Rashod qori Kamolovni to’hmatlar bilan qamoqqa olinishi sababli rahbarlarga bo’lgan qarash juda salbiy bo’lib qolmoqda. Chunki hijob kiyganlarni yoki da’vatda yurganlarni el juda yaxshi taniydi. Ular qonun oldida hukumat tomonidan yopishtirilayotgan tuhmatlardan boshqa aybi yo’q insonlardir. Ularni yomon otliq qilib qamashlari mantiqqa aslo to’g’ri kelmaydi. Ayniqsa otasini ochiqchasiga otib tashlashiga qaramay, Bakievlarga hech qanday moddiy ziyon etkazishga urunmagan, shuningdek ma’naviy tomondan ham ularni ma’ruzalarida qoralamagan, hatto qirg’iz halqi ham haqiqiy mard imom deb bilgan insonni tuhmatlar bilan qamab qo’yishi ham xalqning rahbarlarga bo’lgan nafratini kuchaytirdi. Bu imom 2010 – yildagi sun’iy milliy nizoni tushunmagan o’zbek xalqiga olib kelingan bir necha qirg’izlarning jasadi tepasida turib; “Bular bizning musulmon birodarlarimiz. Ularga yaxshi gumon qilaylik. Ular bizni o’ldirish uchun kelmagandir, balki yaqinlarini johiliy nizodan saqlab qolish niyatida kelib qurbon bo’lganlardir”, deb ularning janozasini o’qishi bilan ikki xalq o’rtasidagi siyosiy nizodan ham tasirlanmagan edi. Shunday vaqtlarda ham qo’liga qurol olib, otasining o’chini olishga xarakat qilmagan edi.
“Yangi yil”ni nishonlashga musulmon xalqni majburlashi ham hukumatga bo’lgan nafratni kuchatirgan omillardan biridir. Bular Putinning rejasi va uning bosimi ostida olib borilgan siyosatning natijalariga misol xalos. Putinning Islomga qarshi siyosati tashqi olamda salbiy natijalarni olib kelgan bo’lsa, Rossiyani ichida Islomga bo’lgan e’tiborni kuchaytirib yubordi. Hozirda Islom asosiy mavzu’ga aylangan. Islomni qabul qilayotganlar, uni o’rganishga intilishlar ortib bormoqda. Putin tashqi siyosatda ham, ichki siyosatda ham boshi berk ko’chaga kirib qoldi. Uning har qanday tashlagan siyosiy qadami Rossiyani botqoqqa tortib ketyapti.
20 asrdagi “buyuk Rossiya”ning harbiy texnikasidan boshqa hech narsasi qolmagan: odamiyligi o’tgan asr ohirlaridayoq tugab bo’lgan, oilalardagi birdamlik, mehr-oqibat qolmagan, tashqi siyosatda nufuzi tushib ketgan, hatto AQShga malaylik qilayotganlar ham tahdid qilmoqda, zavod-fabrikalar to’xtagan, iqtisodi umuman og’ir ahvolda qolgan, o’zi esa allaqachon homashyo ba’zasiga aylanib bo’lgan, ta’lim-tarbiya, odob-ahloq buzilgan, millatchilik avjiga chiqqan va hokazo. Bundan qutilishning yo’li faqat to’g’ri asosdagi mafkura, ya’ni Islomdir. Chunki xalq mafkura bilan birlashadi, kelajakdagi hamma soha bo’yicha hayot yo’lini belgilab oladi va o’sha asosda bir birlariga, xususan, rahbarlarga yordam beradi. O’z navbatida rahbarlar uchun ham xalq asosiy va ishonchli tayanchga aylanadi hamda taraqqiyot sari yura boshlaydi. Bunga tarixda juda aniq dalillar mavjud. Rossiyaning o’zi ham 20-asrda sotsializm mafkurasi asosida juda katta yutuqlarga erishganligi yorqin misol bo’la oladi. 20-asr oxirlariga kelib sotsializm mafkurasidan voz kechgandan keyin avvalgi SSSR tarkibiga kirgan davlatlar mafkurasiz qoldi. Chunki ular sotsializm mafkurasidan yuz o’girgan bo’lsa, kapitalizmning noto’g’ri jihatlarini ta’lim dargohlarida chuqur o’rganishgan edi. Bundan tashqari uning jirkanch asoratlariga hamma guvoh bo’lib turibdi. Demak bu mafkurani aqli raso birorta inson o’z hayoti uchun asos qilib olmaydi.
Ammo Islomni esa, sotsializm mafkurasi hukumronlik davrida qanday talqin qilingan bo’lsa o’shanday yoki kapitalistik davlarlardagi siyosiy yo’nalish singdirishga urinayotgandek, xristyan diniga qiyoslab, odob-ahloq, ibodat va ba’zi bir ijtimoiy masalalar sifatida tushunishmoqdalar. Islomning boqaruv tizimi; muovinlar, voliylar, qozilik ishlari, davlat jihozlari haqida yoki iqtisod asoslari; mulk turlari, mulkka ega bo’lish va uni o’stirish kayfiyatlari, mulkni taqsimlash yo’llari, hamda ijtimoiy sohalardagi tartibga solish kerak bo’lgan ishlari haqida fikrlab ham qo’yishmayapti. Loaqal tarihda Muhammad(s.a.v)ning tengi yo’q etakchi, siyosiy arbob bo’lgan demoqdalaru, lekin u haqida o’ylab ko’rishmayapti, hamda uning ashoblari(r.a)ni afsonaviy insonlar bo’lgan demoqdalaru, lekin o’sha davrlarda o’ta qoloq bo’lgan arab qabilalaridan bunday buyuk shaxslar, odillikda tengi yo’q siyosiy etakchilar Islom asosida qanday tarbiyalanishgani to’g’risida qiziqishib ham ko’rishmayapti. Turklar tarixda qanday dunyoda etakchi davlatni tashkil qilishib, 5 asr butun Islom olamiga rahbarlik qilganini, dunyoga o’z nufuzini o’tkazgani va hozirga kelib AQShning mustamlakasiga aylanib qolgani to’g’risida izlanmayaptilar…
Ey, rus xalqi!
Ey, aqli ishlashdan to’htab qolmagan insonlar!
O’tmishdagi buyukligingdan fahrlanishni to’xtat-da, kelajak uchun o’z yo’lingni aniq belgilab ol! To’g’ri mafkurani izla! Islomni jiddiy o’rganib chiq! Chunki kelajak Islomniki! Islom mafkurasi fikriy tomondan ham, tarixda ham tengi yo’q! Uni o’rganishinga “Hizb ut-Tahrir” siyosiy partiyasi ishonchli yordamchidir. Chunki bugungi rasmiy imom-domlalarimiz Islomni siyosatga moslashtirib, kufr xohlagandek etkazib berishmoqda. Dinni qanday bo’lsa shundayligicha, hech qanday o’zgartirmasdan etkazayotgan faqatgina Hizb ut-Tahrirdir. Unning Qur’on va hadis asosida, sahih ijtihod bilan ishlab chiqilgan aniq mafkurasi va har bir sohani alohida-alohida qilib, tushunarli va o’z dalillari bilan bayon qilgan kitoblari mavjud. Boshqaruvni “Islomda boshqaruv nizomi” yoki “Xalifalik davlati jihozi” kitobidan, iqtisodni “Islomda iqtisod nizomi” yoki “Xalifalik davlatida mollar” kitobidan hamda ijtimoy msasalalarni “Islomda ijtimo nizomi” kabi kitoblaridan, hatto Islomni hozirgi davrda kanday tadbiq qilishligigacha tushunib olish mumkin.
Olam to’g’ri mafkura asosidagi odil siyosiy rahbarga juda muhtoj. Bugungi kunda Islom olamidagi hukumat rahbarlari mustamlakachi davlatlarga malaylik qilishda rekord darajasiga chiqishdi. Nomini eshitsang jirkanadigan “demokratiya”ni og’izlaridan tushurishmaydi. Aqllari ishlashdan to’xtab qolgan, ularga buyruq bo’lsa bas. Ular shu buyruqlarni qanday ijro qilish to’g’risida va o’z millionlarini qanday milliardlarga aylantirish uchun bosh qotirishadi xalos. Ularda ozgina or nomus bo’lganda edi, vahshiyligi hammaga ayon bo’lgan “demokratiya”ni tilga olishmas edi.
O’zlarini tengi yo’q “olim” deb da’vo qilayotganlar; “men hamma narsani bilaman, menga qarshi chiqqanlar adashgan bechoralar, hatto ba’zilari kofirlardan battar” deb o’zlarini payg’ambar demasalar-da, ma’sumlikni da’vo qilishmoqdalar. Ular Sahobalardan, salafu-solihlardan ibrat olishib, Payg’ambarimiz(s.a.v)ning: “har bir Odam farzandi ko’p xato qilguvchidir…” degan so’zlariga amal qilishganda edi, “meni gapim Qur’on va hadisga to’g’ri kelsa olinglar, to’g’ri kelmasa devolga uringlar” degan bo’lishar edi. Ularning muridlari esa, xristyanlar to’g’risida Payg’ambarimiz(s.a.v) aytganlaridek, olimlarni iloh qilishib, ular nimani to’g’ri desa o’shani to’g’ri, nimani noto’g’ri desa o’shani noto’g’ri deb bilmoqdalar. Termiziy chiqargan hadisda Adiy ibn Hotam(r.a) aytdi: «Men Nabiy(s.a.v)ning oldilariga keldim – bo’ynimda tilla xoch bor edi – u zot menga butni olib tashla dedilar. Va «Baroat» surasidan mana bu: “Ular Allohni qo’yib o’zlarining donishmandlarini va rohiblarini Parvardigor deb bildilar”. [9:31] oyatni o’qib, … shunday deganlarini eshitdim: «To’g’ri, odamlar rohiblarga ibodat qilishmagan, lekin rohiblar biror narsani halol deyishsa, odamlar ularni halol sanashgan, biror narsani harom deyishsa, uni harom deyishgan … ».
Olimlikni da’vo qilmaydigan imomlar siyosiy rejalar mashhur qilgan olimlarni, ya’ni “shayhul Islom”larni ro’kach qilib, siyosiy bosimdan Islomni siyosatga moslashtirib, bayon qilishmoqdalar. Aziz Zot bu qilmishlarini javobsiz qoldirmaydi:
“Alloh payg’ambarlik vazifasini qaerga qo’yishni yaxshiroq bilguvchidir. Yaqinda bunday jinoyatkorlarga qilib o’tgan hiyla-nayranglari sababli Alloh huzurida xorlik va qattiq azob etajakdir.”. [An’om 124]
Haqni ustida sobit qadam bo’lganlari esa, quvg’inlikda, qamoqlarda. Omma xalq kimga ergashishini bilmay, xayron. Tekshirgani kuchi etmaydi, Qur’on, hadisni tushunmaydi. So’rab bilishni o’ylasa, ishonadigan “olim” yo’q. “Hizbut tahrir” esa g’arib bo’lib qolgan. Siyosiy quvg’inlikda, qamoqlarga tashlanayotgan, to’hmat toshlari otilayotgan og’ir ahvolda. Yetakchilikni, olimlikni da’vo qilayotganlarni bilgan narsasi bo’yicha tekshirgan, haqni izlagan insonlargina uni qadriga etib kelishmoqdalar. Ha, har bir inson o’zi bilgan narsalari bo’yicha hisob kitob qilinadi. Albatta oqibat taqvodorlarniki, Alloh Taolo aytadi:
وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ (0) وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(0) وَسَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ
“Va kofirlar uchun tayyorlab qo’yilgan do’zaxdan qo’rqingiz! Alloh va payg’ambarga itoat qilingiz. Shoyad Allohning rahmatiga musharraf bo’lsangiz. Va Parvardigoringiz tomonidan bo’lguvchi mag’firatga hamda taqvodorlar uchun tayyorlab qo’yilgan (eni osmonlar va er barobarida bo’lgan) jannatga shoshilingiz”! [3:131-133].
G’arib.